1.Podstawa
zakresu opracowania.
Podstawą
opracowania niniejszej instrukcji jest Aprobata IBDiM nr AT/99-04-0749
(pkt. 6 Załącznik), wg której stosowanie geokraty TABOSS w konstrukcjach
o jej krótkotrwałym przeznaczeniu (założona funkcja techniczna jest
krótsza od 2 lat) oraz w rozwiązaniach stosunkowo prostych nie wymaga
opracowania projektu budowlanego, lecz przygotowania firmowej instrukcji
technicznej opracowanej przez Producenta.
Niniejsze
opracowanie stanowić będzie podstawę wykonania prac związanych z przeciwerozyjnym
zabezpieczeniem skarpy przy zastosowaniu geokraty komórkowej TABOSS.

2.Materiały
wyjściowe wykorzystane do opracowania instrukcji.
Aprobata
Techniczna IBDiM Nr AT/99-04-0749,
Karta techniczna geokraty "TABOSS",
Wytyczne Inwestora - pismo z dnia 16.03.2001r.
3.Charakterystyka
terenu.
Z informacji
przekazanych przez Inwestora wynika, że skarpa, na której zabudowana
zostanie geokrata, jest skarpą odpowietrzną zbiornika odpadów poflotacyjnych.
Rzędna korony skarpy-157,5 m.n.p.m.
Rzędna podłoża skarpy-132,1 m.n.p.m.
Wysokość skarpy-25,55 m
Kąt nachylenia a=11
Materiał skarpy: iły i gliny solifukacyjne
Kąt nachylenia wewnętrznego fi=14,5
Spójność c=20 kPa
4.Charakterystyka
zastosowanego materiału.
Geokrata
TABOSS produkowana jest z polietylenu o wysokiej gęstości (PE-HD). Wykonana
jest z taśmy obustronnie moletowanej, zgrzewanej punktowo ultradźwiękami.
Wysokość siatki komórkowej wynosi 22, 50, 75, 100, 150, 200mm.
Do zabezpieczenia
skarpy przyjęto:
Geokratę TABOSS 2,6 x 12,4 x 0,150m (PE-HD)
-masa sekcji - 32,4 kg
-pole powierzchni komórki 1108cm˛
-ciężar właściwy 0.955 g/cm˛
-obciążalność taśmy 2734N
-wydłużenie względne przy zerwaniu > 7-12%
-wytrzymałość zgrzewu na ścianie taśmy 2734N
-wytrzymałość połączenia taśm na odrywanie 2504N
5.Instalacja
geokraty - prace przygotowawcze
Prace przygotowawcze
polegać będą na zniwelowaniu nierówności na istniejącej skarpie i usunięciu
ewentualnej roślinności porastającej skarpę.Skarpa powinna mieć jednolity
spadek i powinna być pozbawiona ewentualnych wybrzuszeń i nierówności.

Biorąc
pod uwagę fakt, że skarpa stanowi element obwałowania
budowli hydrotechnicznej podlegającej kontroli odpowiednich służb, została
uformowana przy
pomocy sprzętu mechanicznego oraz została zagęszczona w wyniku obciążeń
i wpływu czynników atmosferycznych, należy spodziewać się wskaźnika
zagęszczenia powierzchni skarpy na poziomie 0,6-0,7.
Należy
potwierdzić to badaniami polowymi w przypadku, gdy wskaźnik zagęszczenia
ID<0,70, podbudowę należy zagęścić, przy pomocy zagęszczarki płytowej.
6.Zastosowanie
geowłókniny
Na przygotowane
podłoże należy rozścielić geowłókninę. Pełnić będzie ona funkcję separacyjno
- filtracyjne.
Proponuje
się zastosowanie geowłókniny Typar SF 37 [masa powierzchniowa 125 g/m˛,
wytrzymałość na rozrywanie 8 kN/m., opór naprzebicie 0,55kN,szczelina
filtracyjna 140µm.].
Szerokość rolki - 4,5m.
Rozkładanie
geowłókniny należy wykonać prostopadle do osi nasypu, pasami "na
zakład" o szerokości 0,3m.

Może byś
ono wykonane ręcznie, jeżeli rolki są lekkie (< 100 kg) lub przy
pomocy specjalnej ramy doczepionej do wysięgnika spycharki.
Geowłókninę
należy kotwić wzdłuż krawędzi korony poprzez wykonywanie (a następnie
zasypanie po umieszczeniu w nich geowłókliny) rowków o głębokości 0,5m
i szerokości 0,4m.
W przypadku
zakończenia rolki na skarpie, rowki kotwiące wykonać w miarę potrzeby
poniżej korony skarpy.
7.Kotwienie
geokraty na skarpie.
Do zabezpieczenia
skarpy przyjęto geokratę TABOSS 2,6 x 12,4 x 0,150m.
Powierzchnia jednej sekcji - 32,24m2.
Sekcja składa się z 5 komórek "na szerokości" i 30 komórek
"na długości".
Kotwienie sekcji w podłożu gruntowym odbywać się będzie przy pomocy:
-szpilek typu "J" o długości 560mm.
-szpilek typu "U" o długości 600mm.
Z uwagi
na niewielkie nachylenie skarpy oraz dużą sztywność własną geokraty,
niezbędna ilość szpilek kotwiących jest stosunkowo niewielka. Należy
przede wszystkim zwrócić uwagę na łączenie poszczególnych sekcji ze
sobą (szpilki szczytowe"J" oraz szpilki "U" spinające
sekcje wzdłuż linii bocznych).

Wszystkie
szpilki muszą być wbijane do gruntu w pozycji pionowej tak, aby zabezpieczyć
instalowane sekcje przed zsuwaniem się podczas ich rozkładania w dół.
Kotwienie należy przeprowadzić przy zastosowaniu poniższych zasad:
-każdą szczytową komórkę należy zakotwić szpilką "J",
-"ucho" szpilki szczytowej "J" kotwić będzie ostatnią
komórkę sekcji powyżej,
-szpilki typu "U" łączyć będą komórki sekcji przyległych wg
schematu,
-szpilki typu "J" kotwić będą komórki wewnętrzne każdej sekcji,
-szpilkę należy zabijać tak, aby jej "ucho" dochodziło do
górnej krawędzi ściany komórki, jednocześnie jej nie deformując.
8.Schemat
montażowy mocowania pojedynczej sekcji.
J - szpilka
typu "J" o długości 560 mm
U - szpilka typu "U" o długości 600 mm
X - szpilka typu "J" oraz szpilka typu "U"
Przy kotwieniu
pierwszych sekcji na szczycie skarpy, należy zwrócić uwagę na połączenie
geokraty na skarpie z jej wierzchownią. Jest to punkt newralgiczny -
brak zabezpieczenia tej linii przełamania stanowi możliwość penetracji
wód deszczowych. Proponuje się uszczelnienie tej strefy plastycznym
materiałem mineralnym (glina, ił) i zabezpieczenie go przed przesuszaniem
poprzez przykrycie darnią.
9.Zestawienie
materiału
Ogólna
powierzchnia do umocnienia: 1000m2
Powierzchnia 1 sekcji - 32,24m2
Długość skarpy - 134m
Ilość niezbędnych sekcji geokraty
TABOSS - 33 szt. w układzie 3x11 szt.
Szpilki typu "J" o długości 560mm - 363 szt.
Szpilki typu "U" o długości 600mm - 264 szt.
Ilość geowłókliny - ok. 1300 m2 (z uwzględnieniem kotwienia)
10.Rekultywacja
biologiczna
Po zabezpieczeniu
sekcji TABOSS, należy rozpocząć wypełnianie poszczególnych komórek wyselekcjonowanym
materiałem zasypowym - humusem.

Do rozmieszania
humusu należy zastosować sprzęt zmechanizowany - z uwagi na znaczne
rozmiary skarpy za celowe uważa się zastosowanie koparki czerpakowej
lub ręczne rozprowadzenie materiału zasypowego.
Zasyp należy
zrzucać z wysokości nie większej niż 1 metr.
Należy unikać przeciążania sekcji i stopniowo wypełniać je od wierzchołka
do podnóża skarpy. Nadsyp należ rozmieścić do 25-50 mm powyżej
górnych krawędzi ścian komórek. Ponownie nadsypać warstwę o grubości
ok. 25-40 mm.